இந்தியாவில் பன்மொழி | Multilingualism in India : இந்தியாவில் பன்மொழி மொழியின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றி விவாதிக்கிறது மற்றும் பல மொழிகளில் தொடர்புகொள்வதன் நன்மைகளை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
இந்தியாவில் பன்மொழி | Multilingualism in India
இன்றைய ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்ட உலகில், பன்மொழி அதன் பன்முக முக்கியத்துவத்திற்கான அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுள்ளது. இது அதன் அறிவாற்றல் நன்மைகளை மட்டுமல்ல, பல்வேறு கலாச்சாரங்களை வளப்படுத்துவதற்கான திறனையும் உள்ளடக்கியது.
இந்தியா, மொழிகள் மற்றும் எழுத்துகள் நிறைந்த, பன்மொழித் தன்மையைத் தழுவுவதன் முக்கியத்துவத்திற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு ஆகும்.
இந்தியாவின் பன்மொழி நிலப்பரப்பு
- பன்மொழி நிலப்பரப்பு
- 19,500 க்கும் மேற்பட்ட மொழிகள் நாடு முழுவதும் பேசப்படும் இந்தியா, உலகின் மிகவும் மொழியியல் ரீதியாக வேறுபட்ட நாடுகளில் ஒன்றாகும்.
- இந்த பன்முகத்தன்மை இந்தியர்களுக்கு ஒரு தனித்துவமான வாய்ப்பை வழங்குகிறது,
- அதாவது தகவல் தொடர்புகளில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மொழிகளைப் பயன்படுத்த முடியும்.
- 2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி,
- 25% க்கும் அதிகமான மக்கள் இரண்டு மொழிகள் பேசுகின்றனர், அதே சமயம்
- 7% பேர் மூன்று மொழிகளைப் பேசுகின்றனர்.
- 15 முதல் 49 வயதுக்குட்பட்ட நகர்ப்புற மக்களில் பாதி பேர் இரு மொழி பேசும் இளம் இந்தியர்கள் தங்கள் மூத்த தலைமுறையினரை விட பன்மொழி பேசுபவர்கள் என்று ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.
- இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மைக்கு பன்மொழியின் பங்களிப்பு
- இந்தியாவின் பன்மொழி என்பது எண்களின் விஷயம் மட்டுமல்ல, கலாச்சாரம், அடையாளம் மற்றும் வரலாறு.
- இந்தியாவின் மொழிகள் பல்வேறு மதங்கள், இனங்கள், சாதிகள் மற்றும் வகுப்புகளைச் சேர்ந்த மக்கள் இணைந்து வாழும் மற்றும் தொடர்பு கொள்ளும் அதன் மாறுபட்ட மற்றும் பன்மைத்துவ சமூகத்தை பிரதிபலிக்கின்றன.
இந்தியாவின் பலமொழிகளின் நன்மைகள்
- பிராந்திய ஒற்றுமை
- ஆங்கிலத்தை அலுவல் மொழியாக அங்கீகரிப்பது ஒற்றுமையை ஊக்குவிக்கிறது மற்றும் பிரிவினைவாதப் போக்குகளைத் தடுக்கிறது. இது ஒரு பாலம் மொழியாக செயல்படுகிறது.
- மொழிகளில் சமத்துவம்
- தேசிய மொழியை ஏற்காதது அனைத்து இந்திய மொழிகளுக்கும் இடையே சமத்துவத்தை குறிக்கிறது
- பால்கனைசேஷன் தடுப்பு
- சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய மொழிவாரி மாநிலங்கள் துண்டாடப்படுவதைத் தடுக்கிறது.
- நிர்வாகத்தை எளிதாக்குதல்
- ஏழை உள்ளூர் மக்களுக்கு மொழியியல் பன்முகத்தன்மை நிர்வாகத்தை எளிதாக்குகிறது.
- செழுமைப்படுத்தப்பட்ட இலக்கிய பாரம்பரியம்
- மொழியியல் பன்முகத்தன்மை பல மொழிகளில் பரந்த மற்றும் மாறுபட்ட இலக்கியப் படைப்புகளின் வளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது.
- மேம்படுத்தப்பட்ட அறிவாற்றல் திறன்
- பன்மொழி நபர்கள் பெரும்பாலும் மேம்பட்ட அறிவாற்றல் திறன்களை வெளிப்படுத்துகிறார்கள், தகவல் செயலாக்கத்திற்கு உதவுகிறார்கள்.
- மற்ற நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது பெரும்பாலான இந்திய மக்கள் இருமொழி அல்லது மும்மொழி பேசுபவர்கள்.
- மேம்படுத்தப்பட்ட தழுவல் மற்றும் செயலாக்கம்
- இருமொழி குழந்தைகள், ஒருமொழி சகாக்களை விட தகவல்களை மிகவும் திறம்பட மாற்றியமைத்து செயலாக்க முனைகிறார்கள்.
- அறிவாற்றல் வீழ்ச்சியில் தாமதம்
- பன்மொழி முதியோர்கள் அறிவாற்றல் வீழ்ச்சியின் மெதுவான தொடக்கத்தை அனுபவிக்கிறார்கள் , மன திறன்களை நீண்ட காலம் பாதுகாக்கிறார்கள்.
- அதிகரித்த படைப்பாற்றல்
- பலமொழிகள் படைப்பாற்றலை வளர்க்கிறது , வேறுபட்ட மற்றும் ஒன்றிணைந்து சிந்திக்கும் திறனை மேம்படுத்துகிறது.
- சமூக கலாச்சார கட்டமைப்புகளுக்கு ஊக்குவிக்கிறது
- பலதரப்பட்ட சமூக கலாச்சார கட்டமைப்புகள் மற்றும் மாறுபட்ட கண்ணோட்டங்கள் ஆகியவற்றிற்கான திறந்த மனப்பான்மையை பன்மொழிவாதம் ஊக்குவிக்கிறது.
இந்தியாவில் மொழிகள் தொடர்பான அரசியலமைப்பு விதிகள்
8வது அட்டவணை:
- இது இந்திய குடியரசின் அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளை பட்டியலிடுகிறது.
- இந்திய அரசியலமைப்பின் XVII பகுதி, 343 முதல் 351 வரை உள்ள அதிகாரபூர்வ மொழிகள் பற்றியது.
- இந்திய அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணை 22 அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளை அங்கீகரிக்கிறது.
- அஸ்ஸாமி, பெங்காலி, குஜராத்தி, இந்தி, கன்னடம், காஷ்மீரி, கொங்கனி, மலையாளம், மணிப்பூரி, மராத்தி, நேபாளி, ஒரியா, பஞ்சாபி, சமஸ்கிருதம், சிந்தி, தமிழ், தெலுங்கு, உருது, போடோ, சந்தாலி, மைதிலி மற்றும் டோக்ரி.
- அனைத்து செம்மொழிகளும் அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணையில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.
- இந்தியாவில் உள்ள ஆறு மொழிகளுக்கு தற்போது அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணையில் ‘செம்மொழி‘ அந்தஸ்து உள்ளது.
- தமிழ் (2004 இல் அறிவிக்கப்பட்டது),
- சமஸ்கிருதம் (2005),
- கன்னடம் (2008), தெலுங்கு (2008),
- மலையாளம் (2013), மற்றும்
- ஒடியா (2014).
மொழியியல் சிறுபான்மையினரின் பாதுகாப்பு – Article 29
- சிறுபான்மையினரின் நலன்களைப் பாதுகாக்கிறது.
- அனைத்து குடிமக்களுக்கும் அவர்களின் தனித்துவமான மொழி, எழுத்து அல்லது கலாச்சாரத்தைப் பாதுகாக்க உரிமை உண்டு என்பதை இது உறுதி செய்கிறது.
- இனம், சாதி, மதம், மதம் அல்லது மொழி அடிப்படையில் பாகுபாடு காட்டுவதையும் இது தடை செய்கிறது.
பாராளுமன்றத்தில் மொழி – சட்டப்பிரிவு 120
நாடாளுமன்றத்தில் இந்தி அல்லது ஆங்கிலத்தில் அலுவல் நடத்த வேண்டும், உறுப்பினர்கள் அனுமதியுடன் தங்கள் தாய்மொழியில் அவையில் உரையாற்றலாம்.
உத்தியோகபூர்வ மொழி – பிரிவு 343
- மத்திய அரசின் அதிகாரப்பூர்வ மொழி தேவநாகரி எழுத்துக்களில் இந்தி என்றும், எண்கள் இந்திய எண்களின் சர்வதேச வடிவத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்றும் அது கூறுகிறது.
- அரசியலமைப்பின் தொடக்கத்திலிருந்து 15 ஆண்டுகளுக்கு ஆங்கிலம் தொடர்ந்து அதிகாரப்பூர்வ மொழியாகப் பயன்படுத்தப்படும் என்றும் இந்த கட்டுரை கூறுகிறது.
மொழி ஆணையம் – சட்டப்பிரிவு 344
உத்தியோகபூர்வ நோக்கங்களுக்காக இந்தி மொழியை முற்போக்கான பயன்பாட்டைப் பரிந்துரைக்க ஒரு கமிஷன் அமைக்கப்பட வேண்டும்.
மாநில அதிகாரப்பூர்வ மொழிகள் – பிரிவு 345
- ஒரு மாநிலத்தின் சட்டமன்றமானது , மாநிலத்திலோ அல்லது ஹிந்தியிலோ பயன்பாட்டில் உள்ள ஏதேனும் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட மொழிகளை அந்த மாநிலத்தின் அனைத்து அல்லது ஏதேனும் அதிகாரப்பூர்வ நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் மொழியாகவோ அல்லது மொழியாகவோ சட்டப்படி ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.
மாநிலங்களுக்கு இடையேயான தொடர்பு
பிரிவு 346 மாநிலங்களுக்கு இடையேயும் மாநிலங்களுக்கும் யூனியனுக்கும் இடையேயான தொடர்புக்கான மொழிகளைக் குறிப்பிடுகிறது.
மொழி வளர்ச்சி
பிரிவுகள் 350, 350A, 350B, மற்றும் 351 ஆகியவை முறையே குறைகளைத் தீர்ப்பதற்கும், தாய்மொழியில் ஆரம்பக் கல்வியை வழங்குவதற்கும், மொழிவழி சிறுபான்மையினருக்கான சிறப்பு அதிகாரியை நியமிப்பதற்கும், இந்தி மொழியை ஊக்குவிப்பதற்கும் மேம்படுத்துவதற்கும் வழிமுறைகளை வழங்குகின்றன.
இந்தியாவின் பன்மொழிக்கு அச்சுறுத்தல்கள்:
- மொழி ஆதிக்கம்
- இந்தி மற்றும் ஆங்கிலம் போன்ற சில முக்கிய மொழிகளின் ஆதிக்கம் சிறிய மொழிகளை ஓரங்கட்டலாம்.
- கலாச்சார ஒருமைப்படுத்தல்
- ஒரு மொழிக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுப்பது கலாச்சார ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் மொழியியல் பன்முகத்தன்மையை இழக்க வழிவகுக்கும்.
- அரசாங்கத்தின் ஒருங்கிணைப்புக் கொள்கைகள்
- மாநிலங்கள் பெரும்பாலும் மொழிவழி சிறுபான்மையினரின் மீது பெரும்பான்மை மொழியை திணிப்பதன் மூலம் ஒருங்கிணைக்க முயற்சி செய்கின்றன.
- உதாரணம்: கூர்காலாந்தில் கட்டாய பெங்காலி.
- உலகமயமாக்கல்
- உலகளாவிய மொழிகளின் பரவல் உள்நாட்டு மொழிகள் மற்றும் மரபுகளை பாதிக்கலாம்.
- அணு குடும்பங்கள் : இளைஞர்களுக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்ட தாய்மொழி வெளிப்பாடு.
- கலாச்சாரங்களுக்கு இடையேயான திருமணங்கள்
- அடுத்த தலைமுறைக்கு தாய்மொழி புறக்கணிப்பு.
- பழங்குடியினர் மற்றும் விளிம்புநிலைக் குழுக்களால் பேசப்படும் மொழிகளுக்கான எழுத்துப் பற்றாக்குறை 6 பழங்குடி மொழிகள் – சந்தாலி, ஹோ, சௌரா, முண்டா மற்றும் குய் – எழுத்து எழுத்து உள்ளது.
- கல்வி முறை
- கல்வியில் ஒரு குறிப்பிட்ட மொழியில் கவனம் செலுத்துவது பிராந்திய மொழிகளின் முக்கியத்துவத்தை புறக்கணிக்கக்கூடும்.
- இடம்பெயர்வு
- மக்களின் நடமாட்டம் மொழி மாற்றம் மற்றும் உள்ளூர் பேச்சுவழக்குகளை நீர்த்துப்போகச் செய்யலாம்.
- டிஜிட்டல் பிரிவு
- தொழில்நுட்பம் மற்றும் இணையத்திற்கான வரையறுக்கப்பட்ட அணுகல் குறைவாக அறியப்பட்ட மொழிகளைப் பாதுகாப்பதில் தடையாக இருக்கும்.
முடிவுரை
இந்தியாவின் மொழியியல் பன்முகத்தன்மை பெருமைக்குரியது, இது வளமான கலாச்சார பாரம்பரியம் மற்றும் வரலாற்றை பிரதிபலிக்கிறது மற்றும் ஒற்றுமை மற்றும் பின்னடைவு ஆகியவற்றின் பிணைப்பை பிரதிபலிக்கிறது. மொழியியல் பன்முகத்தன்மை அதன் வலிமை மற்றும் ஒற்றுமையின் சின்னம்.
More Read…..
