Fertilizer Sustainability in India | இந்தியாவில் உரத் துறையின் நிலைத்தன்மை
Fertilizer Sustainability in India |இந்தியாவில் உரத் துறையின் நிலைத்தன்மை
இந்தியாவின் வேளாண்மைத் துறை, நாட்டின் பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பாக திகழ்கிறது. உணவு பாதுகாப்பு, கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு, தொழில்துறை வளர்ச்சி மற்றும் ஏற்றுமதி வருவாய் ஆகிய அனைத்திற்கும் வேளாண்மை மிகப்பெரிய பங்களிப்பை வழங்குகிறது. இந்த வேளாண் வளர்ச்சியின் மையத்தில் உரங்கள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. குறிப்பாக பசுமைப் புரட்சிக்குப் பின்னர், இரசாயன உரங்களின் பயன்பாடு இந்தியாவில் பல மடங்கு அதிகரித்தது.
ஆனால், அதிகப்படியான மற்றும் சமநிலையற்ற உரப் பயன்பாடு இன்று சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு, நில வள சீரழிவு, நீர் மாசுபாடு மற்றும் அரசின் நிதிச் சுமை போன்ற பல்வேறு சவால்களை உருவாக்கியுள்ளது. எனவே, “உர உபயோக திறன்” மற்றும் “நிலைத்த வேளாண்மை” ஆகியவை இந்தியாவின் எதிர்கால வேளாண் கொள்கையின் மையமாக மாறியுள்ளன.
இந்தியாவில் உரங்களின் அவசியம்
1. உணவு பாதுகாப்பை உறுதி செய்தல்
இந்தியா உலகின் மிகப்பெரிய மக்கள் தொகையைக் கொண்ட நாடுகளில் ஒன்றாகும். இத்தகைய பெரும் மக்கள்தொகைக்கு உணவுத்தானியங்களை உற்பத்தி செய்ய உரங்கள் அத்தியாவசியமானவை. உயர் விளைச்சல் தரும் விதைகள் (HYV) உரங்களின் ஆதரவால் மட்டுமே அதிக மகசூலை வழங்குகின்றன.
கோதுமை, அரிசி, கரும்பு போன்ற பயிர்களின் உற்பத்தி உயர்வுக்கு நைட்ரஜன் (N), பாஸ்பரஸ் (P), பொட்டாசியம் (K) ஆகிய உரச்சத்துகள் அடிப்படையாக உள்ளன.
2. பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு ஆதாரம்
வேளாண்மை இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. கிராமப்புற மக்களின் வருமானம் அதிகரிப்பதால் FMCG, வாகனத் துறை, சில்லறை வணிகம் போன்ற துறைகளும் வளர்ச்சி பெறுகின்றன.
உரங்களின் மூலம் அதிகரிக்கும் விளைச்சல், உணவுப் பொருட்களின் விலையை கட்டுப்படுத்த உதவுகிறது. இதன் மூலம் பணவீக்கம் குறைக்கப்படுகிறது.
3. தொழில்துறை மற்றும் ஏற்றுமதிக்கு ஆதரவு
கரும்பு உற்பத்தி சர்க்கரை மற்றும் எத்தனால் தொழில்களுக்கு மூலப்பொருளாக உள்ளது. அதேபோல் பருத்தி உற்பத்தி நெய்தொழிலின் அடித்தளமாக விளங்குகிறது.
வேளாண் ஏற்றுமதிகள் மூலம் இந்தியா பெருமளவு அந்நியச் செலாவணியை ஈட்டுகிறது. இதற்கு உரங்களின் பங்கு மறுக்க முடியாதது.
இந்தியாவில் உரப் பயன்பாட்டால் உருவாகும் சவால்கள்
1. இறக்குமதி சார்பு
இந்தியா யூரியாவை உள்நாட்டில் பெருமளவில் (80%) உற்பத்தி செய்தாலும், அதற்குத் தேவையான மூலப்பொருட்கள் மற்றும் எரிபொருட்களை வெளிநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்கிறது.
பாஸ்பேட் மற்றும் பொட்டாஷ் உரங்களுக்கு இந்தியா பெரும்பாலும் வெளிநாடுகளையே சார்ந்துள்ளது. மேற்கு ஆசிய அரசியல் மோதல்கள் மற்றும் ஹோர்முஸ் நீரிணை பிரச்சினைகள் இந்தியாவின் உர விநியோகத்தை பாதிக்கக்கூடியவை.
2. அரசின் நிதிச் சுமை
உர மானியங்களுக்காக மத்திய அரசு ஆண்டுதோறும் இலட்சக்கணக்கான கோடி ரூபாய்களை செலவிடுகிறது.
இந்த நிதி, பாசன வசதி, குளிர்சங்கிலி, வேளாண் ஆராய்ச்சி போன்ற நீண்டகால முதலீடுகளுக்கு பயன்படுத்தப்படாமல் மானியங்களாக செலவிடப்படுகிறது.
3. மண் வள சீரழிவு
அதிக அளவில் இரசாயன உரங்களை பயன்படுத்துவதால் மண்ணின் இயற்கை வளம் குறைகிறது.
- மண் அமிலத்தன்மை அதிகரிக்கிறது
- உப்புத்தன்மை உருவாகிறது
- நுண்ணுயிரிகள் அழிகின்றன
- நீர் பிடிக்கும் திறன் குறைகிறது
இதன் விளைவாக நீண்டகாலத்தில் மகசூல் குறைகிறது.
4. நீர் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மாசுபாடு
பயிர்கள் உறிஞ்சாத நைட்ரஜன் மழைநீருடன் கலந்து நிலத்தடி நீரை மாசுபடுத்துகிறது.
நைட்ரேட் அதிகமுள்ள குடிநீர் குழந்தைகளில் “நீல குழந்தை நோய்” (Blue Baby Syndrome) ஏற்படுத்தும் அபாயம் உள்ளது.
மேலும், ஏரிகள் மற்றும் நதிகளில் பாசி வளர்ச்சி அதிகரித்து நீர்வாழ் உயிரினங்கள் பாதிக்கப்படுகின்றன.
5. சமநிலையற்ற உரப் பயன்பாடு
இந்தியாவில் யூரியா மிகக் குறைந்த விலையில் கிடைப்பதால் விவசாயிகள் அதனை அதிகமாக பயன்படுத்துகின்றனர்.
இதனால் NPK சமநிலை பாதிக்கப்படுகிறது. பல மாநிலங்களில் 8:1:1 என்ற அளவுக்கு நைட்ரஜன் பயன்பாடு அதிகரித்துள்ளது. இது மண் வளத்தையும் பயிர் தரத்தையும் பாதிக்கிறது.
உரத் துறையில் நிலைத்தன்மையை உருவாக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள்
1. மானிய சீர்திருத்தம்
யூரியாவையும் Nutrient-Based Subsidy (NBS) திட்டத்தின் கீழ் கொண்டு வர வேண்டும்.
உர மானியத்தை நேரடியாக விவசாயிகளின் வங்கி கணக்கில் செலுத்தினால் தேவைக்கேற்ப உரம் பயன்படுத்தும் பழக்கம் உருவாகும்.
2. இயற்கை மற்றும் உயிரியல் மாற்றுகள்
பயிர் சுழற்சி முறையில் துவரை, உளுந்து, பயறு போன்ற பருப்பு வகைகளை சேர்ப்பது நைட்ரஜன் நிரப்புதலுக்கு உதவும்.
மேலும்,
- மாட்டு சாணம்
- கம்போஸ்ட்
- உயிர் உரங்கள்
- பசுந்தழை உரங்கள்
போன்றவற்றை அதிகமாக பயன்படுத்த வேண்டும்.
3. நானோ உரங்கள் பயன்பாடு
நானோ யூரியா மற்றும் நானோ DAP போன்ற புதிய தொழில்நுட்ப உரங்கள் அதிக திறன் கொண்டவை.
இவை குறைந்த அளவிலேயே அதிக விளைவை வழங்குகின்றன. வழக்கமான யூரியாவை விட இவற்றின் பயன்பாட்டு திறன் அதிகமாக உள்ளது.
4. துல்லிய வேளாண்மை
Soil Health Card திட்டத்தை வலுப்படுத்தி, நிலத்திற்கு ஏற்ற உர அளவை விவசாயிகளுக்கு பரிந்துரைக்க வேண்டும்.
டிரிப் பாசனம், Fertigation, டிரோன் தெளிப்பு போன்ற நவீன தொழில்நுட்பங்களை ஊக்குவிக்க வேண்டும்.
5. விவசாயிகள் விழிப்புணர்வு
“அதிக பச்சை இலை = அதிக மகசூல்” என்ற தவறான நம்பிக்கையை மாற்ற வேண்டும்.
அரசு மாதிரி பண்ணைகள் அமைத்து குறைந்த இரசாயன பயன்பாட்டிலும் அதிக மகசூல் பெற முடியும் என்பதை நிரூபிக்க வேண்டும்.
இயற்கை வேளாண்மையின் முக்கியத்துவம்
BPKP மற்றும் PKVY போன்ற திட்டங்கள் இயற்கை வேளாண்மையை ஊக்குவிக்கின்றன.
இத்திட்டங்கள் மூலம்
- மண் வளம் பாதுகாக்கப்படுகிறது
- நீர் மாசுபாடு குறைகிறது
- உயிரிசைவு பாதுகாக்கப்படுகிறது
- விவசாயச் செலவு குறைகிறது
என்பன உறுதி செய்யப்படுகின்றன.
முடிவுரை
இந்தியாவின் உரத் துறை இன்று மிகப்பெரிய மாற்றத்தின் கட்டத்தில் உள்ளது. உணவு பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய உரங்கள் அவசியமானவை என்றாலும், அவற்றின் அதிகப்படியான பயன்பாடு சுற்றுச்சூழல் மற்றும் பொருளாதாரத்திற்கு பெரிய சவால்களை உருவாக்குகிறது.
எனவே, “அதிக உரம்” என்ற அணுகுமுறையிலிருந்து “திறமையான உர பயன்பாடு” என்ற அணுகுமுறைக்கு இந்தியா மாற வேண்டும். மானிய சீர்திருத்தம், நானோ உரங்கள், உயிரியல் உரங்கள், இயற்கை வேளாண்மை மற்றும் துல்லிய வேளாண்மை ஆகியவற்றின் மூலம் மட்டுமே இந்தியா நிலைத்த வேளாண்மையை அடைந்து, எதிர்கால உணவு பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய முடியும்.
