SHANTI Act 2025: இந்தியாவை உருமாற்றுவதற்கான அணுசக்தியின் நீடித்த பயன்பாடு மற்றும் மேம்பாடு (சாந்தி) மசோதா, 2025
SHANTI Act 2025 in Tamil
The Sustainable Harnessing and Advancement of Nuclear Energy for Transforming India என்பதாகும். இந்தியா தனது எரிசக்தித் துறையின் எதிர்காலத்தை மறுபரிசீலனை செய்து வரும் வேளையில், இந்தியாவை உருமாற்றுவதற்கான அணுசக்தியை நீடித்த முறையில் பயன்படுத்துதல் மற்றும் மேம்படுத்துதல்’ (சாந்தி) மசோதா, 2025 , அணுசக்தித் துறையை நிர்வகிக்கும் சட்டங்களை நவீனமயமாக்குவதற்கான அரசாங்கத்தின் முயற்சியைப் பிரதிபலிக்கிறது
அணுசக்தி என்றால் என்ன?
- அணுசக்தி என்பது மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வதற்காகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுக்கரு வினைகளைப் பயன்படுத்துவதாகும்.
- அடிப்படையில், இது பிளவு எனப்படும் ஒரு செயல்முறையில் அணுக்களைப் பிளப்பதைச் சார்ந்துள்ளது, இது அதிக அளவு வெப்பத்தை வெளியிடுகிறது.
- இந்த வெப்பம் பின்னர் பசுமை இல்ல வாயுக்களை உருவாக்காமல் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
- உலகளவில், அணுசக்தியானது சூரிய மற்றும் காற்று ஆற்றல் போன்ற புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மூலங்களுக்குத் துணையாக விளங்கும் ஒரு தூய்மையான, நம்பகமான ஆதாரமாக மதிக்கப்படுகிறது.
SHANTI Act 2025 முக்கிய நோக்கங்கள்
- சீரமைக்கப்பட்ட மற்றும் எதிர்காலத்திற்குத் தயாரான ஒரு அமைப்பை உருவாக்குவது.
- அணுசக்தி மேம்பாட்டின் பல்வேறு கூறுகளை ஒரே, விரிவான கட்டமைப்பின் கீழ் ஒன்றிணைக்கிறது.
- இந்த மசோதா, ஒரு தொலைநோக்குப் பார்வை கொண்ட அணுகுமுறையிலும், இந்தியாவின் நீண்டகால எரிசக்திப் பாதையை வடிவமைப்பதில் அதன் பங்கிலும் கவனம் செலுத்துகிறது.
- பாதுகாப்பான மற்றும் நீடித்த எரிசக்தி எதிர்காலத்தை உருவாக்குவதற்கான நாட்டின் பரந்த பயணத்தில் ஒரு முக்கியத் தருணத்தைக் குறிக்கிறது.
இந்தியாவின் அணுசக்தி சட்டங்களின் பரிணாம வளர்ச்சி
இந்தியாவின் அணுசக்திப் பயணம், தேசிய நலன்களைப் பாதுகாத்துக்கொண்டே அணுசக்தியின் அமைதியான பயன்பாட்டை உறுதிசெய்த தொடர்ச்சியான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சட்டங்களால் வழிநடத்தப்பட்டது. ஒவ்வொரு அடியும், அணு தொழில்நுட்பத்தைப் பொறுப்புடன் நிர்வகிப்பதில் நாட்டின் வளர்ந்து வரும் நம்பிக்கையையும் முதிர்ச்சியையும் பிரதிபலித்தது.
1962 ஆம் ஆண்டின் அணுசக்திச் சட்டம்,
- முந்தைய 1948 ஆம் ஆண்டு சட்டத்திற்குப் பதிலாக இந்தியாவின் அணுசக்தித் திட்டத்திற்கு அடித்தளமிட்டது.
- இது, அணுசக்தியை அமைதியான நோக்கங்களுக்காக ஒழுங்குபடுத்தவும், அணுப் பொருட்களின் ஆராய்ச்சி, மேம்பாடு மற்றும் பயன்பாடு ஆகியவற்றின் மீது கடுமையான கட்டுப்பாட்டை உறுதி செய்யவும் அரசாங்கத்திற்கு அதிகாரம் அளித்தது.
1962 ஆம் ஆண்டின் அணுசக்திச் சட்டத்தில் திருத்தங்கள்,
- 1986, 1987 மற்றும் 2015 ஆம் ஆண்டுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட திருத்தங்கள், இத்துறையை மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டிற்கு அப்பாற்பட்டு படிப்படியாகத் திறந்து, அரசு நிறுவனங்கள் மற்றும் கூட்டு முயற்சிகள் அணுமின் உற்பத்தியில் பங்கேற்க அனுமதித்தன.
- இந்தத் திருத்தங்கள், மூலோபாய மேற்பார்வையை அப்படியே தக்கவைத்துக்கொண்டு, உற்பத்தித் திறனை விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்ற இந்தியாவின் நோக்கத்தைப் பிரதிபலித்தன.
2010 -ஆம் ஆண்டின் அணுசக்தி சேதத்திற்கான குடிமைப் பொறுப்புச் சட்டம்,
- தவறு-சாராத பொறுப்பு முறையை அறிமுகப்படுத்தி, அணுசக்தி விபத்துகள் ஏற்பட்டால் இழப்பீடு கிடைப்பதை உறுதி செய்தது.
- இந்தச் சட்டம், அணுசக்தி நடவடிக்கைகளில் பாதுகாப்பு மற்றும் பொறுப்புக்கூறலுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதன் மூலம், பொறுப்பு குறித்த தெளிவை வழங்கியதுடன், பொதுமக்களின் நம்பிக்கையையும் வளர்த்தது.
சாந்தி மசோதா 2025-இன் முக்கிய அம்சங்கள்
- தற்போதுள்ள அணுசக்திச் சட்டங்களுக்குப் பதிலாக: சாந்தி மசோதாவானது , 1962-ஆம் ஆண்டின் அணுசக்திச் சட்டம் மற்றும் 2010-ஆம் ஆண்டின் அணுசக்திச் சேதத்திற்கான குடிமைப் பொறுப்புச் சட்டம் ஆகியவற்றை ரத்துசெய்து, இந்தியாவின் குடிமைசார் அணுசக்தித் துறையை நிர்வகிப்பதற்கும், ஒழுங்குமுறை மற்றும் பொறுப்பு நடைமுறைகளை எளிதாக்குவதற்கும் ஒரு ஒற்றை, ஒருங்கிணைந்த சட்டக் கட்டமைப்பை உருவாக்குகிறது.
- தனியார் மற்றும் கூட்டு முயற்சிப் பங்கேற்பை செயல்படுத்துதல்: சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு முதல் முறையாக, இந்த மசோதா இந்திய தனியார் நிறுவனங்கள், கூட்டு முயற்சிகள் மற்றும் வெளிநாட்டு அமைப்புகள் அணுமின் நிலையங்களைக் கட்டவும், சொந்தமாக்கவும், இயக்கவும் மற்றும் பயன்பாட்டிலிருந்து நீக்கவும் அனுமதிக்கிறது. இதன் மூலம், அணுமின் நிலைய செயல்பாடுகளில் இந்திய அணுசக்தி கழகத்தின் (NPCIL) ஏகபோக உரிமை முடிவுக்கு வருகிறது .
- மூலோபாய அரசு கட்டுப்பாட்டைத் தக்கவைத்தல்: தனியார் பங்கேற்பை அனுமதிக்கும் அதே வேளையில், இந்த மசோதா அணு எரிபொருள் உற்பத்தி, கனநீர் உற்பத்தி மற்றும் கதிரியக்கக் கழிவு மேலாண்மை போன்ற முக்கியத்துவம் வாய்ந்த துறைகள் மீதான அரசு கட்டுப்பாட்டைத் தக்கவைத்து , தேசிய பாதுகாப்பு மற்றும் அணு ஆயுதப் பரவல் தடுப்பு உறுதிமொழிகளைப் பாதுகாக்கிறது.
- அணுசக்தி ஒழுங்குமுறை ஆணையத்திற்கு சட்டப்பூர்வ அந்தஸ்து: இந்த மசோதா, அணுசக்தி ஒழுங்குமுறை வாரியத்திற்கு (AERB) சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரத்தை வழங்கி , அதனை நாடாளுமன்றத்திற்குப் பொறுப்பாக்குகிறது. இதன்மூலம் ஒழுங்குமுறை சுதந்திரம், வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பாதுகாப்பு மேற்பார்வை ஆகியவை வலுப்படுத்தப்படுகின்றன.
- திருத்தப்பட்ட அணுசக்திப் பொறுப்புக் கட்டமைப்பு: சாந்தி மசோதாவானது, 2010-ஆம் ஆண்டின் சி.எல்.என்.டி சட்டத்தை ரத்து செய்து, விநியோகஸ்தர்களின் பொறுப்பை நீக்குகிறது. இதன்மூலம், அணுமின் நிலையங்களை இயக்குபவர்கள் மட்டுமே இழப்பீடு வழங்குவதற்குப் பொறுப்பாவார்கள் என்பது உறுதி செய்யப்படுகிறது . இவ்வாறு, இந்தியாவின் அணுசக்திப் பொறுப்புக் கட்டமைப்பு சர்வதேச அணுசக்திப் பொறுப்பு மரபுகளுடன் சீரமைக்கப்படுகிறது.
- நிதி நிச்சயமற்ற தன்மையைக் குறைக்கவும் முதலீட்டை ஊக்குவிக்கவும், இயக்குநரின் பொறுப்பானது சேதத்தின் அளவைச் சார்ந்து இல்லாமல், அணுமின் நிலையங்களின் நிறுவப்பட்ட திறனுடன் இணைக்கப்பட்டு, படிநிலை வரம்புகளுடன் உச்சவரம்பிடப்பட்டுள்ளது .
- பிரத்யேக அணுசக்தி தகராறு தீர்ப்பாயம் அமைத்தல்: ஒழுங்குமுறை உறுதித்தன்மையையும் முதலீட்டாளர் நம்பிக்கையையும் மேம்படுத்துவதற்காக ஒரு பிரத்யேக அணுசக்தி தகராறு தீர்ப்பாயத்தை முன்மொழிகிறது.
- மேம்பட்ட அணுசக்தி தொழில்நுட்பங்களை எளிதாக்குதல்: தனியார் பங்கேற்பு மற்றும் ஒழுங்குமுறைத் தெளிவை வழங்குவதன் மூலம், இந்த மசோதா சிறிய மட்டு அணு உலைகள் மற்றும் உள்நாட்டு அணு உலை வடிவமைப்புகளின் நிறுவலை ஆதரித்து, இந்தியாவின் தூய்மையான எரிசக்தி மாற்றத்திற்கும் நீண்டகால எரிசக்திப் பாதுகாப்பிற்கும் பங்களிக்கிறது.
இந்தியாவில் அணுசக்தி நிர்வாகத்தில் சீர்திருத்தங்கள்
- லட்சியமிக்க திறன் இலக்குகள்: இந்தியா தனது அணுசக்தித் திறனை 2032-ஆம் ஆண்டுக்குள் 8.8 ஜிகாவாட்டிலிருந்து 22 ஜிகாவாட்டாகவும், 2047-ஆம் ஆண்டுக்குள் 100 ஜிகாவாட்டாகவும் விரிவுபடுத்த இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது . ஆனால், இந்த இலக்குகளை அடைவதற்கு NPCIL நிறுவனத்திடம் மட்டும் தேவையான மூலதனம், மனிதவளம் மற்றும் செயல்படுத்தும் திறன் இல்லை.
- பெரும் நிதிப் பற்றாக்குறை: 100 ஜிகாவாட் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய சுமார் ரூ. 15 லட்சம் கோடி தேவைப்படும் நிலையில், 2025-26ஆம் ஆண்டுக்கான நிதிநிலை அறிக்கை ரூ. 20,000 கோடியை மட்டுமே வழங்குகிறது . இதனால், நீண்ட கால மூலதனத்தைத் திரட்ட தனியார் முதலீடு அவசியமாகிறது.
- திட்டத் தாமதங்கள்: கூடங்குளம் அலகுகள் 3–6 போன்ற NPCIL திட்டங்கள் தொடர்ச்சியான தாமதங்களைச் சந்திக்கின்றன; தனியார் நிறுவனங்கள் திட்ட மேலாண்மை மற்றும் பொறியியல், கொள்முதல், கட்டுமானம் (EPC) ஆகியவற்றின் செயல்திறனை மேம்படுத்த முடியும் .
- தொழில்நுட்பம் மற்றும் புத்தாக்கத் தேவைகள்: தனியார் பங்கேற்பு , சிறு உலைகள், மேம்பட்ட அணு உலைகள் மற்றும் உலகளாவிய சிறந்த நடைமுறைகளை ஏற்றுக்கொள்வதை விரைவுபடுத்தி , பாதுகாப்பையும் விரிவாக்கத் திறனையும் மேம்படுத்தும்.
- பலவீனமான யுரேனியம் விநியோகச் சங்கிலிகள்: வரையறுக்கப்பட்ட உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் அரசாங்கங்களுக்கு இடையேயான (G2G) இறக்குமதிகள் காரணமாக, எரிபொருள் பாதுகாப்பிற்காக யுரேனியம் சுரங்கம், பதப்படுத்துதல் மற்றும் இறக்குமதிகளில் தனியார் ஈடுபாடு அவசியமாகிறது.
- ஆற்றல் பாதுகாப்பு மற்றும் காலநிலை இலக்குகள்: அணுசக்தி மீதான மேம்படுத்தப்பட்ட கவனம், குறைந்த கார்பன் அடிப்படை மின்சாரம் மூலம் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல்களுக்குத் துணைபுரிந்து, மின்கட்டமைப்பின் நிலைத்தன்மையையும் 2070-க்குள் நிகர-பூஜ்ஜிய இலக்கையும் ஆதரிக்கிறது.
இந்தியாவில் அணுசக்தி நிர்வாகத்தை வலுப்படுத்த தேவைப்படும் நடவடிக்கைகள்
- ஒழுங்குமுறைச் சுதந்திரம்: வெளிப்படையான நியமனங்கள், நிதிச் சுயாட்சி மற்றும் நிர்வாகத் தலையீட்டிலிருந்து பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் AERB-இன் செயல்பாட்டுச் சுதந்திரம் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
- பாதுகாப்பு மற்றும் முதலீட்டு ஊக்கங்களை மறுசீரமைத்தல்: பொறுப்பு வரம்புகள் அவ்வப்போது மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்டு, பணவீக்கம் மற்றும் இடர் அபாயத்திற்கு ஏற்ப குறியிடப்பட வேண்டும். இதன்மூலம், பொதுப் பாதுகாப்பு மற்றும் “மாசுபடுத்துபவரே பணம் செலுத்துவார்” என்ற கொள்கைக்குப் பாதிப்பு ஏற்படும் வகையில் முதலீட்டாளர் நம்பிக்கை ஏற்படாமல் இருப்பதை உறுதிசெய்ய வேண்டும்.
- வெளிப்படைத்தன்மை மூலம் பொது நம்பிக்கையை உருவாக்குதல்: கடந்தகால தொழில்துறைப் பேரழிவுகளில் வேரூன்றிய பொதுமக்களின் கவலைகளைத் தீர்ப்பதற்கு, பாதுகாப்புத் தணிக்கைகள், விபத்து அறிக்கை நெறிமுறைகள் மற்றும் அவசரகாலத் தயார்நிலைத் திட்டங்கள் ஆகியவற்றை கட்டாயமாக வெளிப்படுத்துவது அவசியமாகும்.
- அவசரகால நடவடிக்கைகளில் மத்திய-மாநில ஒருங்கிணைப்பு: அணுசக்தி அவசரகாலங்களில், குறிப்பாக தனியார் நிறுவனங்கள் இத்துறையில் நுழையும்போது, மத்திய, மாநில மற்றும் உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு இடையே ஒருங்கிணைப்புக்கான தெளிவான நெறிமுறைகள் தேவைப்படுகின்றன.
- கழிவு மேலாண்மை மற்றும் செயல்பாட்டு நிறுத்தம் கட்டமைப்பு: பெரிய அளவிலான தனியார் விரிவாக்கத்திற்கு முன்னர், நீண்ட காலக் கழிவு அகற்றுதல் மற்றும் ஆலை செயல்பாட்டு நிறுத்தம் ஆகியவற்றுக்கான தெளிவான, அமல்படுத்தக்கூடிய விதிமுறைகள் வகுக்கப்பட வேண்டும்.
முடிவுரை
பொதுத்துறையால் மட்டும் வழங்க முடியாத மூலதனம், தொழில்நுட்பம் மற்றும் செயல்படுத்தும் திறனை வெளிக்கொணர, அணுசக்தி நிர்வாகத்தில் சீர்திருத்தங்கள் அவசியமாகின்றன . இந்தியா தனது நீண்டகால அணுசக்தி மற்றும் காலநிலை இலக்குகளை அடைவதற்கு, வலுவான பாதுகாப்பு மேற்பார்வையின் ஆதரவுடன் கவனமாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட தனியார் பங்கேற்பு இன்றியமையாததாகும்.
